Als financieel adviseurs praten we graag over rente, maandlasten, NHG en leencapaciteit. Logisch, want dat is ons vak. Maar consumenten liggen zelden wakker van hun loan-to-value. Ze maken zich zorgen over heel andere vragen.
Kan ik na een scheiding in mijn woning blijven wonen? Wat gebeurt er als ik arbeidsongeschikt raak? Kan ik eerder stoppen met werken? Is mijn partner financieel goed verzorgd als ik overlijd?
Dat zijn de momenten waarop financieel advies écht het verschil maakt. En toch voeren we in onze sector nog altijd veel gesprekken over de financiering van een woning en relatief weinig over het leven dat zich daarbinnen afspeelt.
Misschien komt dat doordat consumenten ons vaak zien als hypotheekadviseur. Maar soms houden we dat beeld zelf ook in stand. We vergelijken rentetarieven tot achter de komma, terwijl de belangrijkste vraag vaak onbeantwoord blijft: wat wil deze klant eigenlijk bereiken?
De grootste financiële risico’s hebben meestal weinig met de hypotheek zelf te maken. Scheiding, overlijden, arbeidsongeschiktheid en pensioen hebben vaak veel meer impact op de financiële toekomst van een gezin dan een renteverschil van een paar tienden.
Juist daarom zouden we onszelf minder als hypotheekadviseur en meer als financieel adviseur moeten zien. Een hypotheek is immers zelden het doel. Het is een middel om financiële rust, zekerheid en toekomstplannen mogelijk te maken.
Daar ligt ook de toekomst van ons vak. Niet in het nog sneller regelen van een hypotheek. Dat kunnen systemen, banken en AI steeds beter. Onze meerwaarde zit in de gesprekken die technologie niet voert: over wensen, risico’s, keuzes en gebeurtenissen die grote gevolgen kunnen hebben.
Daarom is de belangrijkste vraag misschien niet welke hypotheek het beste past, maar of we voldoende aandacht besteden aan de mens achter de hypotheek.
Want uiteindelijk wordt niemand gelukkig van een hypotheek. Mensen worden gelukkig van financiële rust en de zekerheid dat hun zaken goed geregeld zijn.
Het zal niet van de ene op de andere dag gebeuren, maar gebeuren gaat het zeker. Steeds meer (routine)taken worden overgenomen door automatisering en AI. Dat betekent dat de lat voor adviseurs omhooggaat de komende jaren.
De kinderen vroegen of ik wilde helpen met het zandkasteel. Ik keek naar mijn handdoek, waar een boek lag waar ik al drie vakanties in probeer te komen, en naar de plek waar ik eigenlijk een middagdutje had gepland. Maar al snel begon het te kriebelen. Gewapend met een emmer, twee schepjes en nog wat vormpjes voor de zandsculpturen bovenop de torens gingen we aan de slag.
Babyboomers laten de komende decennia ruim 1.000 miljard euro na aan hun kinderen. Een groot deel daarvan is geen toekomstig vermogen, maar zit nu al opgesloten in de overwaarde van hun woningen. Toch gaat vrijwel alle aandacht in de politiek en de media naar het moment van overlijden.
Toen onlangs het nieuwe kwartaalbericht van HDN verscheen, deed dat meteen denken aan een artikel dat wij in februari 2025 publiceerden. Daarin lieten we zien dat kopers tot 35 jaar in onze portefeuille gemiddeld ruim 90.000 euro aan eigen geld meebrachten. Dat cijfer maakte veel los. Het onderwerp haalde Hart van Nederland en op LinkedIn ontstond een levendige discussie. Een deel van de adviseurs herkende dat bedrag helemaal niet. Sommigen vonden het zelfs gevaarlijk, omdat het potentiële starters zou kunnen afschrikken.