Een huis kopen zou voor iedereen mogelijk moeten zijn, niet alleen voor kinderen van rijke ouders
Babyboomers laten de komende jaren een vermogenstsunami na: ruim 1800 miljard euro aan erfenissen komt bij volgende generaties terecht.
We blijven praten over instroom in onze sector. Over jongeren. Over zij-instromers. Over hoe we het vak aantrekkelijker maken voor de volgende generatie. En daar ben ik een groot ambassadeur van, want de vergrijzing ís simpelweg realiteit. Maar de nieuwste cijfers van het CDFD zijn confronterend. Bij WFT Vermogen: 2.103 initiële examens; slechts 38 procent slaagt. Bij WFT Hypothecair: 1.947 examens; ongeveer 40 procent slaagt. Zes op de tien kandidaten halen het dus niet.
Dat betekent dat de instroom in onze sector niet alleen onder druk staat, omdat te weinig jongeren kiezen voor ons vak, maar ook omdat de drempel hoog ligt. We selecteren scherp. Dat mag. Kwaliteit is geen bijzaak. Juist daarom kunnen we ons geen hoge uitstroom permitteren.
We investeren veel energie in het binnenhalen van mensen. Maar hoeveel energie steken we in het behouden van de mensen die er al zijn? Of die nu net instromen en nog lang niet tot de vergrijzende doelgroep behoren? Hoeveel investeren we in het leuk houden van ons vak? In het bieden van perspectief?
De WFT PE-ronde eens per drie jaar is een verplicht onderhoudsmoment. Maar laten we eerlijk zijn: voor veel adviseurs voelt dat niet als ontwikkeling. Het voelt als afvinken. Als moeten. Ontwikkeling is iets anders dan voldoen.
Als we willen dat adviseurs blijven, moeten we ze prikkelen. Met kennisverdieping. Met verbreding. Met specialisaties die verder gaan dan het minimum. Met ruimte om zich te ontwikkelen in vaardigheden, ondernemerschap, strategie en klantpsychologie. Met inhoud die hen scherper maakt en beter is voor de consument.
Breder opleiden is geen luxe, maar een strategische investering in behoud. Een adviseur die zich blijft ontwikkelen, voelt groei. Een adviseur die alleen zijn PE bijhoudt, voelt verplichting. Met slagingspercentages van 38 en 40 procent bij initiële WFT-examens is instroom geen onuitputtelijke bron. Dus naast investeren in nieuwe mensen, moeten we minstens zo bewust investeren in de ontwikkeling van bestaande adviseurs. Om huidige adviseurs en nieuwe instroom te verbinden. Te behouden. We moeten ons vak niet alleen interessant maken om mensen binnen te halen. We moeten het interessant houden.
Want instroom vult vacatures. Ontwikkeling bindt professionals.
Babyboomers laten de komende jaren een vermogenstsunami na: ruim 1800 miljard euro aan erfenissen komt bij volgende generaties terecht.
Dit voorjaar nam Inge van den Doel afscheid als directeur van Pensioenfonds Metaal en Techniek. Na ruim veertien jaar vertrok zij bij PMT, het grootste marktpensioenfonds van Nederland. Voor MUNT is zij meer dan een naam uit de sector: als chief investment officer stond zij in 2014 aan de wieg van de eerste pensioenfondsinvestering in MUNT Hypotheken, een miljard euro bij de start. Op dat afscheid sprak Yves Stevens, hoogleraar pensioenrecht aan de KU Leuven. Met aanstekelijke humor nam hij de zaal mee door de geschiedenis van het pensioen en langs de culturele verschillen die bepalen hoe landen hun oude dag regelen.
Robert Vickers van MortgageSupport in Den Haag werkt zeven jaar zelfstandig, adviseert veel expats én gewone Nederlandse klanten en denkt hardop na over twee dingen die hij steeds vaker aan tafel tegenkomt: gepensioneerden die vastzitten in een hypotheekvorm die niet meer bij hen past, en beheervoorwaarden die bij een scheiding ineens het verschil maken.
Veel gepensioneerden wonen in een huis dat in de loop der jaren een spaarpot is geworden. Alleen staat die spaarpot niet op de bank, die zit in de stenen. Naar schatting gaat het om €450 miljard aan overwaarde bij 67-plussers. Nu de mogelijkheden voor aflossingsvrije hypotheken afnemen, wordt het voor gepensioneerden steeds lastiger om die overwaarde op te nemen.