Het dagboek van

Dagboek van een notaris: Jeroen Prinsen (Smalbraak Notarissen)

23 maart 2017 Leestijd ± 3 minuten

8:00 uur. Het is de eerste dag van de maand en dan is het altijd druk. Het passeren van hypotheek- en overdrachtsaktes clustert veelal op de eerste en vijftiende dag. Een echte reden daarvoor is er niet; kopers en verkopers komen dit met elkaar overeen. De consequentie is dat het vandaag een beetje een lopende band is. Ik draag twaalf huizen over: zes in de ochtend, zes in de middag.

8.30 uur. Na eerst polshoogte te hebben genomen in ons andere kantoor, steek ik de straat over naar Smalbraak Notarissen. Wij hebben in Deventer twee kantoren die tegenover elkaar liggen: Smalbraak Notarissen – waar ik vandaag zal werken –  en Basisnotarissen IJsselland. Bij de eerste ligt de focus vooral op kwaliteit en behandelen we ook de meer complexe zaken als nalatenschappen en ondernemingsrecht. Met Basisnotarissen als budgetvariant richten we ons op een meer basic dienstverlening, met als gevolg een 20 tot 25 procent lagere prijs. De constructie is een gevolg van segmentering in de markt. Vooral voor de internetshopper is de lagere prijs cruciaal.

9.45 uur. Uitleg aan een cliënt over een hypotheekakte. Voor nieuwe hypotheken is het aantal opties beperkt: lineair of annuïtair. Dit wil niet zeggen dat het werk van de notaris eenvoudiger is. Meer transparantie is fijn voor de klant, maar ons dossier is hetzelfde gebleven.

10.30 uur. Ik neem met een stel dat een huis koopt de geldleningsvoorwaarden door. De akte nemen we inhoudelijk op hoofdlijnen door. Daar hoort ook het financieel overzicht bij. De kosten voor de hypotheek en het advies staan daarin en ik geef uitleg over welke kosten fiscaal aftrekbaar zijn.

11.15 uur. Leuk om te zien dat er een hypotheekadviseur is meegekomen met een klant. Vaak komen adviseurs even mee voor het tekenen, al doen zij dit lang niet allemaal of altijd. Het is een prettig gesprek. Voor de cliënt voelt het vertrouwd en de adviseur kan vaak nog aanvullende uitleg geven.

13.00 uur. Na een snelle lunch gaan de afspraken verder. Vandaag staat volledig in het teken van woningoverdrachten, maar het werk blijft afwisselend. We begeleiden bijvoorbeeld de verkoop van woningen zonder makelaar en hebben ook te maken met cliënten die eigen vermogen inbrengen of lenen van familie.

14.30 uur. Een cliënt belt met een vraag. Ook het werk van notarissen digitaliseert, maar mensen blijven bellen, ook in dit tijdperk. Zij willen het idee hebben dat zij met een mens te maken hebben, niet met een website. In dit vak gaat het vaak om persoonlijke zaken en heb je te maken met vertrouwenskwesties die men liever niet online afhandelt.

15.30 uur. Over het algemeen luistert men aandachtig naar mijn uitleg, maar af en toe is er ook een glazige blik. “Wat doet die man toch moeilijk”, lijkt de gedachte dan te zijn. Ik leg dan uit dat ik als notaris een bepaalde mate van verantwoordelijkheid heb. Ik ben immers ook een financiële tussenpersoon die verantwoordelijk is voor het geld dat de klant bij ons stort. Als ik een fout maak, is dat een dure fout.

16.00 uur. Ik haal koffie en denk nog eens na over het laatste gesprek. Het lastige van ons vak is dat mensen ons bestaansrecht niet altijd begrijpen. Als beroepsgroep zouden we onszelf beter moeten profileren. Bijvoorbeeld door meer uit te leggen dat cliënten door onze betrokkenheid tegen betere voorwaarden kunnen lenen voor een huis.

17.00 uur. Ik zwaai de laatste cliënt uit. Een leuk stel, ik hoop dat ze een mooie toekomst tegemoet gaan in hun nieuwe huis. Zelf ben ik nu redelijk gaar, want op een dag als deze wordt je behoorlijk ‘geleefd’. Dat de woningmarkt uit het dal is gekropen is merkbaar, ook hier in het oosten van het land. Het is alsof een olievlek zich vanuit de Randstad over het land verspreidt. Toch is de situatie hier  onvergelijkbaar met een stad als Amsterdam. Leuke stad hoor, maar de markt raakt daar misschien al wat overspannen. Ik vraag me toch af waar dit heen gaat.