“Samen kopen met je ouders? Voor steeds meer starters een serieuze optie”

Wat vind jij van de constructie waarbij ouders en kinderen samen een hypotheek afsluiten en twee woningen op één perceel realiseren? Zie jij dit als een haalbare oplossing voor het woningtekort én als manier om onderlinge steun tussen generaties te versterken? 

“Ik zie het de laatste tijd steeds vaker: ouders en kinderen die samen een woning kopen of op één perceel gaan wonen. Soms wordt een vrijstaande woning opgesplitst in twee wooneenheden, of er wordt een mantelzorgwoning of een kleine unit in de tuin geplaatst. Gemeenten beginnen daar iets soepeler in te worden, omdat het natuurlijk ook een manier is om iets aan het woningtekort te doen. 

Maar het blijft lastig om te financieren. Er zijn wel geldverstrekkers die met een familiehypotheek werken of waarbij je met meerdere aanvragers één hypotheek kunt afsluiten. Een ander punt is dat het niet altijd makkelijk is om een perceel kadastraal te splitsen. Fiscaal en juridisch zitten er best wat haken en ogen aan. Je hebt te maken met regels rondom fiscaal partnerschap, dubbele voordeuren en hoe je het administratief allemaal regelt. Sommige woningen zijn daar wel geschikt voor, maar het moet ook maar net passen in het bestemmingsplan van de gemeente. 

Toch zie ik er zeker kansen in. Zeker nu de jubelton verdwenen is, zoeken ouders en kinderen naar nieuwe manieren om elkaar financieel te ondersteunen. Maar dan moeten gemeenten dit soort initiatieven wel meer gaan faciliteren. Met de juiste begeleiding kun je echt mooie oplossingen creëren waarbij ouders en kinderen elkaar helpen: financieel én praktisch. Maar eerlijk gezegd, het is niet voor iedereen. Je woont toch samen op één perceel. Daar moet je wel goed over nadenken. In veel gevallen werkt het perfect, bijvoorbeeld als ouders wat kleiner willen wonen en kinderen juist willen starten. Dan kan het een hele mooie oplossing zijn.” 

Er is een sterke toename in het aantal hypotheekaanvragen van starters, terwijl er weinig optimisme is onder de aspirant-kopers. Herken jij dat negatieve sentiment in de praktijk?  

“De woningmarkt is uitdagend, zeker voor mensen die net beginnen. Toch zie ik in de praktijk iets anders: wij merken juist een sterke groei in hypotheekaanvragen van starters. Een belangrijke reden is dat huren ook voor veel mensen nauwelijks haalbaar is. De sociale huursector is vaak niet toegankelijk met een modaal inkomen, en de vrije sector is ronduit prijzig. Bovendien zie je dat veel particuliere beleggers hun huurwoningen verkopen, waardoor het aanbod in de huursector verder afneemt. Hierdoor gaan steeds meer starters zich serieus oriënteren op kopen. 

Wat daarbij opvalt, is dat ze flexibeler worden in hun zoektocht. In de grote steden is het vaak lastig, dus kijken ze breder, naar regio’s waar woningen nog betaalbaar zijn. En daar lukt het ze regelmatig om een woning te vinden die binnen hun mogelijkheden valt. Dat zien we hier in de regio heel concreet terug in het aantal aanvragen. 

Tegelijkertijd is het voor starters geen gemakkelijke markt. Ze moeten vaak concurreren met andere doelgroepen, zoals mensen die na een scheiding opnieuw kopen met behulp van overwaarde. Die hebben meer financiële ruimte en zitten vaak in hetzelfde segment als starters: grofweg tussen de 200.000 en 350.000 euro. Daardoor kunnen starters achter het net vissen. Ondanks die druk zie ik nog steeds veel beweging.  

Starters zijn vindingrijk, goed voorbereid en bereid om keuzes te maken op het gebied van locatie of type woning. En met een jaarinkomen tussen de 40.000 en 50.000 euro zijn er, zeker buiten de Randstad, echt nog mogelijkheden. Denk aan compacte tussenwoningen of appartementen, vaak in kindvriendelijke buurten met goede voorzieningen. Kortom: de markt is krap en de concurrentie groot, maar het beeld dat starters helemaal geen kans meer maken, herken ik niet. Ze blijven actief en grijpen hun kans als die zich voordoet.”