Laatst hadden we met kantoor een uitstapje. Het begon met een ‘Cursus Plat Rotterdams’. Uiteraard in een traditioneel hoekcafé op Katendrecht. Katendrecht was de wijk in Rotterdam waar ik vroeger van mijn ouders als kind niet naartoe mocht. Het Sodom en Gomorra van Nederland. Katendrecht is nu de wijk waar het hip, trendy en happening is.
De cursus werd gegeven door de Rotterdammert Roel Pot. In ruim een uur gebruikte hij een taal die ik vroeger van mijn ouders niet mocht gebruiken en overigens nog steeds niet over mijn lippen krijg. Maar het was wel geweldig en ik herkende en begreep veel. Dat dan weer wel.
Gedeformeerd als ik ben, bedacht ik mij: stel dat Roel alleen maar plat Rotterdams zou spreken, verstaat hij dan de taal van de akte voldoende? Of zou ik een akte in het plat Rotterdams mogen passeren? Ik denk het niet, al was het maar omdat in de Wet op het notarisambt in artikel 42 alleen voor de Friese taal een uitzondering is gemaakt; niet voor de andere talen of dialecten in Nederland.
Ik hoop maar dat hij het Nederlands voldoende machtig is. Het is mij in ieder geval niet voldoende gebleken.
Het zal voor veel regio's en steden in Nederland gelden, maar zeker in Rotterdam worden veel talen gesproken. En dat zie en hoor ik aan mijn passeertafel. Als iemand de Nederlandse taal niet machtig is, zijn we alert op het bepaalde in voormeld artikel 42. Daar staat onder meer in:
Indien een verschijnende partij de taal van de akte niet voldoende verstaat, verschijnt mede een tolk, die zo mogelijk ook beëdigd vertaler is, die de zakelijke inhoud van de akte vertaalt. De akte wordt dan mede door hem ondertekend. Van zijn bijstand wordt in het slot van de akte melding gemaakt.
Ons kantoor, net als waarschijnlijk elk notariskantoor, is hierop ingesteld. Bij elk eerste contact wordt de (schriftelijke) vraag gesteld of iemand de Nederlandse taal voldoende beheerst. Is dat niet het geval, dan overleggen we of de cliënt zelf een tolk inschakelt of dat wij dat moeten verzorgen. We hebben inmiddels een hele lijst met tolken voor elke denkbare taal.
We zorgen er in ieder geval voor dat bij het tekenen van de akte de tolk aanwezig is. En een sessie met een tolk is altijd bijzonder. Over het algemeen gaat het heel goed; alsof we een ingewerkt team zijn. Ik moet de inhoud van de akte behandelen en de tolk de kans geven om het aan cliënt toe te lichten. En andersom, dat de cliënt en de tolk voldoende ruimte krijgen om vragen te stellen en te vertalen.
Ik merk dat veel mensen in hun hoofd met het rechtssysteem van hun eigen land bezig zijn en moeilijk kunnen begrijpen dat het Nederlands rechtssysteem anders is. Dan pas zie ik de verschillen tussen culturen erg goed. Het is fijn om dan toe te lichten dat bijvoorbeeld in Nederland de regel is dat bij overlijden de langstlevende echtgenoot de verkrijger van de nalatenschap is en niet de kinderen. Buitenlandse ouders denken vaak dat het vermogen naar de kinderen vererft. Uiteraard is de keus aan hen, ik informeer hen wel over de gevolgen.
Een tolk is erg nuttig en noodzakelijk. Zonder een tolk kan ik niet goed de essentie van een stuk overbrengen.
Uiteraard krijg ik weleens de vraag of het mogelijk is om een akte zonder tolk te mogen passeren. We willen allemaal een beetje kosten besparen, nietwaar?
Naast de wettelijke verplichting om een tolk in te schakelen, zie ik echter het nut en de noodzaak van de tolk in. En voor mij is het steeds weer interessant en leerzaam. Als ik op een dag Pools, Turks, Engels, Frans, Italiaans of Portugees heb gehoord, heb ik altijd de neiging om 's avonds een reisje te boeken naar een van die landen. Gelet op de drukte op kantoor zal het dit jaar Katendrecht worden.
Babyboomers laten de komende decennia ruim 1.000 miljard euro na aan hun kinderen. Een groot deel daarvan is geen toekomstig vermogen, maar zit nu al opgesloten in de overwaarde van hun woningen. Toch gaat vrijwel alle aandacht in de politiek en de media naar het moment van overlijden.
Toen onlangs het nieuwe kwartaalbericht van HDN verscheen, deed dat meteen denken aan een artikel dat wij in februari 2025 publiceerden. Daarin lieten we zien dat kopers tot 35 jaar in onze portefeuille gemiddeld ruim 90.000 euro aan eigen geld meebrachten. Dat cijfer maakte veel los. Het onderwerp haalde Hart van Nederland en op LinkedIn ontstond een levendige discussie. Een deel van de adviseurs herkende dat bedrag helemaal niet. Sommigen vonden het zelfs gevaarlijk, omdat het potentiële starters zou kunnen afschrikken.
Hypotheekadviseurs praten graag over de tastbare dingen van het leven: de overwaarde, de verhuizing en de inrichting van het nieuwe huis. Maar wie de poort naar een verantwoorde financiering goed wil bewaken, ontkomt er niet aan om de klant mee te nemen in een parallel universum. Een wereld die niet geregeerd wordt door verhuisdozen, adreswijzigingen of droomkeukens, maar door de ondoorgrondelijke en bikkelharde wetten van de Belastingdienst.
De FIFA besloot dit WK iets bijzonders. Een automatische schorsing werd teruggedraaid, iets wat volgens het reglement niet kan en in de geschiedenis van het WK nog nooit was gebeurd. Of de rode kaart die eraan voorafging terecht was, laat ik graag aan mensen die er meer van weten. Wat mij bezighoudt is iets anders. Een regel die decennialang onherroepelijk heette, bleek achteraf toch herroepbaar.