“Het ophogen van de hypotheek wordt steeds breder ingezet dan alleen voor woningverbetering”

Volgens De Hypotheekshop verhogen steeds meer mensen hun hypotheek om verschillende redenen die niets met de woning zelf te maken hebben. Zie jij dat ook? 

“Ja, dat herken ik zeker. Steeds meer mensen verhogen hun hypotheek, en dat gebeurt om allerlei redenen. De meest bekende is natuurlijk het financieel ondersteunen van kinderen bij de aankoop van een huis - dat gebeurde al tijdens de periode van de jubelton. Maar we zien het nu nog steeds, ondanks dat de schenkingsvrijstellingen lager zijn geworden. Ouders lenen dan geld en schenken dat (gedeeltelijk) door aan hun kinderen. 

Daarnaast zien we ook andere motieven: het aflossen van bestaande persoonlijke leningen, de aankoop van een camper, of eerder stoppen met werken. Sommige mensen gebruiken het ook bij scheidingen om bijvoorbeeld de ex-partner uit te kopen. Dat gebeurt soms zelfs met minder verstandige keuzes, zoals het meefinancieren van een autolening in de hypotheek – iets wat we meestal afraden, omdat je dan dertig jaar rente betaalt over iets dat je misschien maar vijf jaar gebruikt. 

Opvallend is dat sommige banken recent weer mogelijkheden bieden voor ouderlijke borgstelling. Gezien de hoge huizenprijzen is dat voor starters soms de enige manier om aan een betaalbare hypotheek te komen. Kortom, het ophogen van de hypotheek wordt steeds breder ingezet dan alleen voor woningverbetering, al moet je je als consument wel goed laten adviseren over de financiële consequenties.” 

Vakantieparken worden allang niet meer alleen gebruikt voor vakanties. Bijna 60.000 mensen staan ingeschreven op een woonadres in een vakantiepark in Nederland, blijkt uit nieuwe cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Ondertussen ligt er een nieuw plan van minister Keijzer om het wonen op een vakantiepark voor de komende tien jaar legaal te maken. Hoe kijk jij naar het nieuwe plan van Keijzer?  

“Als hypotheekadviseur in Zeeland zie ik dit in de praktijk regelmatig voorkomen, vooral als tijdelijke oplossing. Denk aan mensen die net een scheiding achter de rug hebben en tijdelijk op een vakantiepark wonen terwijl ze zoeken naar iets anders. Dat werkt vaak prima. 

Toch heb ik mijn bedenkingen bij het plan van Keijzer. Als je het permanent wonen toestaat, verandert het karakter van zo'n park. Je ziet dat bewoners schuttingen neerzetten, tuintjes aanleggen: dan wordt het meer een woonwijk dan een vakantiepark. 

Daarnaast is het financieringstechnisch lastig. Voor een woning zonder permanente woonbestemming krijg je geen standaard hypotheek. Er gelden een aantal specifieke eisen en acceptatievoorwaarden aan het huis en de hypotheek waar niet iedere recreatiewoning aan voldoet.  

En die tien jaar regeling? Daar zet ik grote vraagtekens bij. Na acht jaar opnieuw bekijken of mensen mogen blijven wonen? Dat is bijna niet uitvoerbaar. Als iemand er eenmaal acht jaar woont, kun je moeilijk zeggen: ‘Nu moet je eruit.’ Dat lijkt me in de praktijk onhaalbaar.”