De afgelopen periode heeft ons met de neus op de feiten gedrukt: we zijn kwetsbaarder en afhankelijker dan we dachten. Oorlogen, schaarste aan brandstoffen en grondstoffen, onvoorspelbare grootmachten, een overbelast stroomnet en zelfs iets heel concreets als de funderingsscore van een woning. Alles grijpt in elkaar. En alles raakt uiteindelijk ook de woonwens van klanten.
Dat zorgt voor onzekerheid. Voor twijfel. Voor voorzichtigheid. Niet alleen bij consumenten, maar ook bij bouwers, ontwikkelaars, geldverstrekkers en adviseurs. Want hoe realiseer je nieuwbouw als bouwen duur is en duurder wordt? Hoe maak je verbouwplannen mogelijk als materialen schaars zijn, vakmensen vol zitten en het stroomnet in provincies als Flevoland en Utrecht zijn grenzen bereikt?
Dit waait niet zomaar over. We moeten ons voorbereiden op een nieuw normaal. Een werkelijkheid waarin energie, grondstoffen, ruimte en capaciteit niet onbeperkt beschikbaar zijn. Waarin verbouwen misschien anders moet. Waarin nieuwbouw slimmer, kleiner, flexibeler of gefaseerd wordt. Waarin klanten vaker hun plannen moeten bijstellen. Niet omdat ze niet willen, maar omdat de wereld om hen heen minder maakbaar is geworden.
Dat klinkt somber, maar dat hoeft het niet te zijn. Want één behoefte verdwijnt niet: de behoefte aan wonen. Mensen willen een dak boven hun hoofd, een plek om te leven, te groeien, ouder te worden, kinderen op te voeden of juist opnieuw te beginnen.
En laat onze sector nu precies daar van waarde zijn. Niet door te doen alsof alles kan. Niet door oude zekerheden te verkopen in een wereld die veranderd is. Maar door klanten te helpen navigeren. Door realistisch te zijn over risico’s, kosten en mogelijkheden. Door plannen haalbaar te maken, of eerlijk te zeggen wanneer dat niet zo is. Door mee te denken over alternatieven.
Het nieuwe normaal vraagt om adviseurs die verder kijken dan rente en maandlasten. Die begrijpen dat wonen steeds meer raakt aan energie, duurzaamheid, schaarste, onderhoud en toekomstbestendigheid.
Adopteer dus het nieuwe normaal. Niet met tegenzin, maar met overtuiging. Want juist in onzekere tijden wordt goed advies belangrijker. Misschien wel belangrijker dan ooit.
Babyboomers laten de komende decennia ruim 1.000 miljard euro na aan hun kinderen. Een groot deel daarvan is geen toekomstig vermogen, maar zit nu al opgesloten in de overwaarde van hun woningen. Toch gaat vrijwel alle aandacht in de politiek en de media naar het moment van overlijden.
Toen onlangs het nieuwe kwartaalbericht van HDN verscheen, deed dat meteen denken aan een artikel dat wij in februari 2025 publiceerden. Daarin lieten we zien dat kopers tot 35 jaar in onze portefeuille gemiddeld ruim 90.000 euro aan eigen geld meebrachten. Dat cijfer maakte veel los. Het onderwerp haalde Hart van Nederland en op LinkedIn ontstond een levendige discussie. Een deel van de adviseurs herkende dat bedrag helemaal niet. Sommigen vonden het zelfs gevaarlijk, omdat het potentiële starters zou kunnen afschrikken.
Hypotheekadviseurs praten graag over de tastbare dingen van het leven: de overwaarde, de verhuizing en de inrichting van het nieuwe huis. Maar wie de poort naar een verantwoorde financiering goed wil bewaken, ontkomt er niet aan om de klant mee te nemen in een parallel universum. Een wereld die niet geregeerd wordt door verhuisdozen, adreswijzigingen of droomkeukens, maar door de ondoorgrondelijke en bikkelharde wetten van de Belastingdienst.
De FIFA besloot dit WK iets bijzonders. Een automatische schorsing werd teruggedraaid, iets wat volgens het reglement niet kan en in de geschiedenis van het WK nog nooit was gebeurd. Of de rode kaart die eraan voorafging terecht was, laat ik graag aan mensen die er meer van weten. Wat mij bezighoudt is iets anders. Een regel die decennialang onherroepelijk heette, bleek achteraf toch herroepbaar.