Deels is dat vermogen waarvoor hard gewerkt en gespaard is. Deels komt het vermogen uit een woning die onevenredig meer waard is geworden. Vermogen dat ouders met een (sociale) huurwoning nooit hebben kunnen opbouwen.
De vermogensoverdracht via erfenissen zal de kloof tussen kinderen van huurders en kinderen van woningbezitters nog groter maken. Een kloof die al groot is, doordat starters met vermogende (woningbezittende) ouders vaak hulp krijgen met hun eerste huis.
Moet dat zwaarder belast worden, zoals bijvoorbeeld @Sander Schimmelpenninck bepleit? Of is dit zuurverdiende geld al vaak genoeg belast? Ouders hebben hun hele leven hard gewerkt, netjes hun hypotheek afgelost en een steeds hogere WOZ-aanslag afgedragen. Vervolgens wordt hun vermogen nóg een keer belast. Dat voelt onrechtvaardig.
Maar dat gevoel van onrechtvaardigheid speelt ook aan de andere kant. Bij de mensen die géén erfenis krijgen. Mensen die het gevoel hebben dat de woningmarkt voor hen niet toegankelijk is, omdat ze geen rijke ouders hebben. En ze hebben een punt: een huis kopen zou voor iedereen die dat echt wil én daarvoor wil werken, mogelijk moeten zijn.
We moeten spaarzaamheid niet extra belasten. We moeten het voor meer mensen mogelijk maken. Dat kan met nieuwe financieringsvormen, zoals een moderne variant van de premie A-woning: een overheidssubsidie voor starters zonder eigen middelen (of rijke ouders) op de aankoop van een woning. Bij verkoop van de woning moet een percentage van de overwaarde aan de overheid worden terugbetaald, waarmee vervolgens de volgende starter geholpen kan worden.
En kiezen we er dan alsnog voor om het vermogen uit stenen extra te belasten? Laat dan in ieder geval de opbrengst ook direct terugvloeien naar stimuleringsregelingen voor starters zonder ouderlijke schenking. Want een huis kopen zou voor iedereen mogelijk moeten zijn.